In maart 2019 weer: The Best of IDFA on Tour

De onderstaande Best of IDFA is al geweest op zondag 18 maart 2018!

IDFA, het International Documentary Festival Amsterdam, is het grootste en best bezochte documentaire-festival ter wereld.
Van de ruim driehonderd documentaires die tijdens het IDFA vertoond worden, zijn de beste films in filmtheaters door het hele land te zien.  Op één dag krijgt u ’n selectie van 4 van de mooiste, door jury en publiek gewaardeerde, hoopvolle en inspirerende documentaires. voorgeschoteld. Ook de inwendige mens wordt goed verzorgd met o.a. een lunch en “aangeklede thee”.

Laat u verrassen en wees getuige van vier van de beste documentaires van 2017!

Programma:

  • 10.30 – 11.00   Inloop met koffie/thee
  • 11.00 – 12.44  The other side of everything. IDFA -Award for Best Feature-Length Documentary
  • 12.44 – 13.45  Lunch
  • 13.45 – 15.08  Amal, IDFA openingsfilm 2017
  • 15.08 – 15.36  As We’re Told. IDFA Special Jury Award for Short Documentary
  • 15.36 – 16.15  “Aangeklede” thee
  • 16.15 – 17.36  Piripkura. eerste Amsterdam Human Rights Award
  • 17.36 – 18.00  afsluitend drankje

De toegangsprijs voor het gehele programma, inclusief lunch, “uitgebreide thee” en afsluitend drankje bedraagt € 45,-
Op vertoon van de BankGiro Loterij VIP-kaart krijgt u € 5,- korting (max. 2 kaartjes). 

Trailers beschikbaar van Piripkura (klik op illustratie rechtsboven) en The Other Side of Everything (klik rechtsonder)

 

Filmbeschrijvingen:

The Other Side of Everything

Mila Turajlic, Servië, Frankrijk, Qatar, 2017. 104 min.

Een in tweeën gedeeld appartement in Belgrado vertelt het verhaal van een familie en staat symbool voor een land in politieke onrust. De woning werd opgesplitst op last van het communistisch regime toen Srbijanka Turajlic, die hier werd geboren, twee jaar oud was. De deur naar de afgescheiden kamers ging op slot en zat dertig jaar later bij de geboorte van regisseur Mila Turajlic, Srbijanka’s dochter, nog steeds dicht. Ook in de dertig jaar erna, dwars door een burgeroorlog, het opbreken van Joegoslavië, bombardementen en een revolutie heen, bleef de deur ongeopend. Srbijanka, een prominent politiek activist die een grote rol speelde in de revolutie, bewoont nog steeds de helft van het oorspronkelijke appartement. In een film die deze ruimte nauwelijks verlaat, schildert Mila een ontroerend portret van haar moeder – een krachtige, indrukwekkende vrouw voor wie haar acties vanzelfsprekend zijn, zelfs al bracht ze daarmee haar leven in gevaar. Staat de nieuwe generatie daar wel hetzelfde in?
https://www.idfa.nl/nl/film/8498c7e5-b5df-46e3-9fbb-94274bae42d8/the-other-side-of-everything

Amal

Mohamed Siam, Egypte, Libanon, Duitsland, Frankrijk, Noorwegen, Denemarken, Qatar 2017, 83 min.

Amal is veertien jaar als ze tijdens de Egyptische revolutie op het Tahrirplein belandt, nadat haar vriendje is omgekomen bij de Port Said-stadionramp. Tijdens de protesten wordt ze door de politie geslagen en aan haar haren over het plein gesleept. Deze coming of age-film volgt haar in de jaren na de revolutie. Terwijl de film snijdt tussen actuele gebeurtenissen en het snel veranderende leven (en uiterlijk) van Amal, zien we hoe zij haar eigen identiteit zoekt in een land in transitie. Amal is fel en onverschrokken. Ze heeft zich als een pitbull in het protest vastgebeten en leest haar moeder, een rechter, voortdurend de les. Als meisje tussen de mannen moet ze ook vechten voor het respect van anderen en het recht om mee te doen, op straat en in het verdere leven. Want zelfs voor een jonge vrouw als Amal – haar naam betekent ‘hoop’ – zijn er in Egypte weinig keuzes waar het de vormgeving van haar eigen toekomst betreft.

As We’re Told

Erik Holmström, Fredrik Wenzel, Zweden 2017, 28 min.

“Het is heel simpel: we doen wat ons wordt verteld.” Dat is het onthutsende antwoord van een medewerker van een Zweeds arbeidsbureau als hem gevraagd wordt naar de werkwijze van de meest impopulaire instantie van het land. En daar houdt het niet op: een voor een openbaren werkcoaches, receptionisten en psychologen in deze creatieve documentaire het falende systeem van het arbeidsbureau. Ze klagen over gebrekkige software en ongrijpbare foutmeldingen, de veel te hoge werkdruk en ontgoochelende resultaatscores: een werkcoach helpt gemiddeld slechts tien mensen per jaar aan een baan. En uiteindelijk vindt slechts een op de tien cliënten via het arbeidsbureau nieuw werk. Om de anonimiteit van de geïnterviewden te waarborgen, wordt iedereen nagespeeld door poppen van bordkarton, die met dank aan (zichtbare) poppenspelers, sprekende ogen en herkenbare mimiek al snel veranderen in mensen van vlees en bloed. Het resultaat is een fascinerende, komische en kunstzinnige studie naar menselijke strategieën voor de omgang met een irrationale bureaucratie.

Piripkura

Renata Terra, Bruno Jorge, Mariana Oliva, Brazilië 2017, 81 min.

Twee van de enige drie bekende leden van de Piripkura leven nog op nomadische wijze in de Amazone, in de Braziliaanse deelstaat Mato Grosso. Hun belangrijkste bezit is een fakkel die in 1998 is aangestoken en sindsdien niet meer is uitgegaan. Het gebied wordt omringd door boerderijen en houtzagerijen. De uitbreiding daarvan is bijna onontkoombaar en wordt met geweld bevochten. Om de beschermde status van dit stuk regenwoud in stand te kunnen houden, moet bewezen worden dat de twee indianen nog leven. Daarom trekt Jair Candor om de paar jaar de jungle in, op zoek naar de twee mannen, Pakyî en Tamandua. Soms wordt hij bijgestaan door hun enige nog levende familielid Rita. De filmploeg levert met de film het bewijs van hun bestaan. Piripkura toont de tragiek van de inheemse volken van de Amazone en het stelselmatige geweld tegen hen. De dreiging is voortdurend op de achtergrond aanwezig. Ondanks de bewonderenswaardige veerkracht en onverzettelijkheid van de laatste Piripkura hangt de onvermijdelijke vraag in de lucht: hoelang nog?
https://www.idfa.nl/nl/film/466ad4dc-167b-477c-bfc7-a2e0fd26ae0e/piripkura

 

22.1.2018